2 Dekada ng US War Studies, Ito ang 6 Mosaic Defense Advantages Susi sa Tagumpay ng Iran

TEHERAN – Nang ang Ministro ng Ugnayang Panlabas Iran Sinabi ni Abbas Araghchi na ang Tehran ay gumugol ng dalawang dekada sa pag-aaral ng mga digmaan ng US upang bumuo ng isang sistema na maaaring magpatuloy sa pakikipaglaban kahit na ang kabisera ay binomba. Inilarawan niya ang higit pa sa pagiging matatag; binalangkas niya ang lohika ng doktrina ng pagtatanggol ng Iran.

Sa gitna ng doktrina ay ang tinatawag ng mga Iranian military thinkers na “decentralized mosaic defense” – isang konsepto na binuo sa isang pangunahing palagay: na sa anumang digmaan sa Estados Unidos o Israel, maaaring mawalan ang Iran ng mga senior commander, mga pangunahing pasilidad, mga network ng komunikasyon, at maging ang sentralisadong kontrol, ngunit dapat pa ring magpatuloy sa pakikipaglaban.

Iyon ay nangangahulugan na ang priyoridad ay hindi lamang pagtatanggol sa Tehran, o kahit na pagprotekta sa kataas-taasang pamumuno mismo. Ang priyoridad ay upang mapanatili ang paggawa ng desisyon, panatilihing gumagana ang mga yunit ng labanan, at pigilan ang digmaan na mauwi sa isang mapangwasak na pag-atake.

Sa kasong ito, ang militar ng Iran ay hindi itinayo para sa mga maikling digmaan. Ang militar ng Iran ay itinayo para sa mahabang digmaan.

2 Dekada ng US War Studies, Ito ang 4 Mosaic Defense Advantages Susi sa Tagumpay ng Iran

1. Umasa sa isang Layered Defense Structure

Ang “Mosaic defense” ay ang konsepto ng militar ng Iran na pinaka malapit na nauugnay sa Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC), partikular sa ilalim ng dating kumander na si Mohammad Ali Jafari, na namuno sa puwersa mula 2007 hanggang 2019.

Ang ideya ay ayusin ang istruktura ng depensa ng bansa sa ilang mga rehiyonal at semi-independiyenteng mga layer, sa halip na isentralisa ang kapangyarihan sa iisang chain of command na maaaring mapilayan ng isang nakapilang pag-atake.

Sa modelong ito, ang IRGC, ang Basij, mga regular na yunit ng hukbo, mga puwersa ng misayl, mga asset ng hukbong-dagat, at mga istruktura ng lokal na command ay bahagi ng isang distributed system. Kung ang isang bahagi ay natamaan, ang iba pang mga bahagi ay patuloy na gumagana. Kung ang mga matataas na pinuno ay napatay, ang kadena ay hindi bumagsak. Kung ang mga komunikasyon ay nawala, ang mga lokal na yunit ay nagpapanatili pa rin ng awtoridad at kakayahang kumilos.

2. Ginagawang mas mahirap na lansagin ang Command System

Ang doktrinang ito ay may dalawang pangunahing layunin: upang gawing mahirap na lansagin ang sistema ng utos ng Iran sa pamamagitan ng puwersa, at gawing mahirap na mabilis na lutasin ang larangan ng digmaan sa pamamagitan ng paggawa ng Iran sa isang layered arena ng regular na depensa, hindi regular na pakikidigma, lokal na mobilisasyon, at pangmatagalang digmaan ng attrisyon.

Iyon ang dahilan kung bakit hindi itinuturing ng Iranian military thinking ang digmaan bilang isang paligsahan ng firepower. Itinuturing niya itong pagsubok ng pagtitiis.

3. Matuto mula sa Pagsalakay ng US sa Iba’t ibang Bansa

Ang paglipat ng Iran sa modelong ito ay hinubog ng mga panrehiyong pagkabigla na sumunod sa mga pagsalakay ng US sa Afghanistan noong 2001 at Iraq noong 2003.