naglo-load…
Kapag papalapit na ang pag-aayuno, sa pangkalahatan ay lumilitaw ang isang pakiramdam ng kaligayahan sa puso ng isang taong nag-aayuno. Ang kaligayahang ito ay naroroon dahil nagagawa niyang kumpletuhin ang mga utos ng Allah SWT, ang pagtiis sa gutom, uhaw, at iba pang bagay na maaaring makakansela nito. Larawan ng paglalarawan
Dalawa pala ang mga nag-aayuno kaligayahan Sa kasamaang palad, ito ay madalas na hindi napagtanto at kahit na hindi pinansin. Ano ang kaligayahan? Tingnan ang sumusunod na pagsusuri:
Sa hadith qudsi sinabi ng Allah Ta’ala,
Ang taong nag-aayuno ay may dalawang kagalakan: kagalakan kapag nag-aayuno siya, at kagalakan kapag nakilala niya ang kanyang Panginoon
“Para sa mga nag-aayuno, mayroong dalawang kaligayahan; kaligayahan kapag nag-aayuno, at kaligayahan kapag nakatagpo ang kanilang Panginoon.” (muttafaq ‘alaihi)
Sinipi mula sa iba’t ibang mga mapagkukunan, ipinaliwanag na ang hadith na ito ay nagbibigay ng motibasyon sa mga taong pag-aayuno na ang pagpigil sa gutom at uhaw kapag nag-aayuno ay hindi pag-aaksaya ng oras. Naghihintay ang kaligayahan sa mundo at sa kabilang buhay. Pagpasok ng paglubog ng araw, ang mga taong nag-aayuno ay magiging masaya dahil ang kanilang gutom at uhaw sa araw na iyon ay mapapawi.
Hindi kataka-taka na kapag naghihintay ng oras ng pag-aayuno, ang ilang mga tao ay gumagawa ng tradisyon ng ngabuburit, ito ay ang paghihintay sa pagdating ng paglubog ng araw. Gayunpaman, upang ang oras ng paghihintay na ito ay hindi masayang, maraming mga kasanayan sa paghihintay tulad ng pagbabasa ng Koran, pagbabasa ng salawat, o pagbabasa ng mga kapaki-pakinabang na libro.
Basahin din: 5 Mga gawaing nag-aalis ng gantimpala ng pag-aayuno ng Ramadan na mahalagang malaman
At kapag tumunog ang tawag ng Maghrib sa pagdarasal, ang kaligayahan ay hindi mailarawan. Dahil, kapag ang unang lagok ng tubig ay dumaan sa lalamunan, napakasarap sa pakiramdam.
Ang Sugo ng Allah ay nagturo din ng mga dasal para sa mga nag-aayuno, halimbawa ‘Dzahabaz zhama’u wabtallatil ‘urûqu wa tsabatal ajru, sa kalooban ng Diyos’,” (HR. Abu Dawud) Ibig sabihin, “hayaang mawala ang uhaw at basain ang mga ugat (ng katawan) at sa kalooban ng Diyos ay makakuha ng gantimpala.”