naglo-load…
Ang realidad sa lupa ay nagpapakita na ang tibay ng isang komersyal na sasakyan ay hindi lamang nasusukat sa kapal ng chassis steel plate nito, kundi pati na rin sa kung gaano kabilis makakapag-restart ang makina kapag nasira ito sa malalayong nayon. Larawan: Mahindra
Kung ang paghahambing ay batay lamang sa mga detalye ng brochure at ang pisikal na tibay ng materyal, ang mga komersyal na sasakyan mula sa India ay may magandang reputasyon.
Gayunpaman, sa konteksto ng cutthroat na industriya ng logistik ng Indonesia at minimal na imprastraktura, ang kahulugan ng “katigasan” ay may mas kumplikadong kahulugan kaysa sa lakas ng makina o 4×4 drive.
Sa teknikal at sa mga pangunahing materyales, ang mga pickup mula sa India gaya ng Mahindra Scorpio at ang komersyal na linya ng produkto mula sa Tata Motors ay idinisenyo na may mabigat na tungkuling pilosopiya.
Sa kanilang bansang pinagmulan, ang mga sasakyang ito ay nakasanayan nang pahirapan sa matinding karga (overloading) na lumalampas sa mga regulasyon ng tagagawa.
Ang ladder frame na ginamit ay may steel plate na mas mataas sa average para sa light-class na Japanese pickup.
Ang Mahindra Scorpio Pik Up, na nasa presyong humigit-kumulang IDR 278 (single cabin) at IDR 318 milyon (double cabin) sa Indonesia, ay may 2.2 litro na mHawk common-rail turbo diesel engine.
Ang pacemaker na ito ay gumagawa ng 140 HP ng kapangyarihan at isang higanteng torque na 320 Nm sa mababang saklaw ng bilis ng engine na 1,500 hanggang 2,800 rpm.
Ang figure na ito ay lubos na nahihigitan ng mga Japanese pickup na binuo ng GAIKINDO tulad ng Mitsubishi L300 na umaasa sa isang 4N14 engine (98 HP power at 200 Nm torque) o ang petrolyong Suzuki Carry na may 95 HP power.
Sa mga tuntunin ng thrust sa maputik na lupain, ang 4×4 na teknolohiya ng Mahindra at ang tampok na Electronic Locking Differential ay malinaw na nanalo sa kamay.